Diet Daleman

10 december 2020

Geen reacties

Zomergasten

** Het lijkt hier wel zomergasten…

Onze reisgenoot gaat met de ferry terug vandaag. Met de hond in de ferry vanaf Diakofti en daarna de Ferry met slaapcabine vanaf Igoumenitsa van Grimaldi Ferries. We horen later dat ze als een roosje geslapen heeft. De boot vertrok om middernacht en komt dan in de ochtend aan. Slapend kilometers verslijten. Beter kan het niet. Misschien moeten wij ook maar terug via Italië. Als we terug willen tenminste! We besluiten de middag te ontspannen maar zien zoals altijd ook wel wat werk liggen.

Er zitten veel voordelen aan een eigen vakantiehuis, maar we merken wel dat we dan ook meteen wel zaken op willen pakken. Soms overvalt ons dat een beetje. We lijken wel gek. Door de taal voelen we ons wel een beetje onthand. Probeer jezelf maar eens duidelijk te maken als eigenlijk bijna niemand Engels spreekt. Dan denk je. Wat hebben we gedaan?! Maar dan raap je jezelf bij elkaar en ga je door, maak je kleine progressie en geniet je van de geluksmomenten met elkaar. En je moet wel om jezelf en elkaar kunnen blijven lachen 😉

Dus op pad… verf halen lukt wel. Met een leeg blik grondverf erheen en met een volle terug. De mensen van de kluswinkel kennen ons nog. Met een beetje geluk krijg je een borrel, metaxa. Soort jenever. Dus pittig is het wel om 11 uur s’morgens. En de papegaai heeft volop praatjes. Maar goed. Ook in het Grieks!

De middag gaan we toch even bezig met het witten van onze 9 (o my God wat een werk toch nog) Griekse stoeltjes. Zie hier (https://m.facebook.com/story.php?story_fbid=10158459846122248&id=690702247) een filmpje. Anton schuurt en ik kwast. En ik doe nog wat wasjes! Onze Kai moet wennen aan de temperaturen.

De lokale honden worden ook doorgaans als huishond gehouden en zijn op het terrein of lopen in Karavas veelal los. Tijdens de ochtendwandeling levert dat meestal een blaf kanon op waar Kai zich niks van aantrekt en waar wij wel om kunnen lachen. Iets met ochtendrituelen die nu al een patroon worden.

De volgende ochtend besluiten we vroeg op te staan om in de relatieve koelte (26 graden plm) te wandelen bij Sini. Een strand waar ik vorig jaar met mijn broer naar toe gelopen ben.

Nog verder tot aan de haven destijds vanaf Agia Pelagia. Grote keien op het strand maar het brede pad met hoge bamboe struiken is heerlijk rustig weet ik me nog te herinneren. De beloning is groot om zo met de opgaande zon hier te mogen zijn. Ook Kai is blij. Even op onszelf heeft wel voordelen. We blijven die dag thuis op ons stekkie. Geen zin in het strand.

We wandelen naar Amir Alis met Kai en met Job en gaan daar lekker snacken. Amir Alis is een soort coffeebar/ eetcafé waar ook vaak livemuziek is. Tot in de vroege uurtjes overigens. Dus houd je van lekker doorhalen dan kun je hier terecht!

Later blijkt dat ook Kai er nieuwe vrienden zal maken. En binnenkort komt er voor ons ook weer nieuw gezelschap. Het lijkt wel ‘Zomergasten’ hier. Iets wat ons erg goed bevalt. Dus, wie weet nodigen we jullie wel uit de volgende keer haha (vooral als je een zwembad kan plaatsen en buitenzonwering dan ben je welkom ;-)) Oh ja iemand die Grieks kan spreken en Nederlands ook welkom. ** Wordt vervolgd….

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Boek nu!

Booking widget b24_widget_60c66b1a0f964

Meest recente berichten

nl Dutch
X